Τρίτη, 25 Ιουλίου 2017

ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗΣ ΣΧΟΛΗΣ Λ/Φ ΣΕ ΣΧΟΛΗ ΑΝΩΤΕΡΗΣ ΤΡΙΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ


Των : ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΥ Αλέξανδρου – ΚΑΝΑΤΣΟΥ Νικολάου – ΚΟΥΤΣΩΝΑ Δημητρίου
ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ ΕΠΛΣ ΒΔΕ στη ΠΟΕΠΛΣ


********************
Σύμφωνα με το Π.Δ. 81/2012 (ΦΕΚ 139Α΄/ 14-06-2012), και συγκεκριμένα βάσει του άρθρου 2 παρ. 2 όπου ορίζεται ότι «οι Υπαξιωματικοί Λ.Σ. - ΕΛ.ΑΚΤ. και οι Λ/Φ κατά την έξοδό τους από την οικεία παραγωγική σχολή» (σχετ. δ), οι σχολές ΔΥΛΣ και Λ/Φ του ΛΣ- ΕΛ.ΑΚΤ. είναι παραγωγικές σχολές και σύμφωνα με το ΠΔ 350/75 (ΦΕΚ 102Α΄/31-05-1975), και συγκεκριμένα βάσει του άρθρου 3 παρ. 1 όπου ορίζεται ότι «Εις την Σχολήν Δοκίμων Υπαξιωματικών ΛΣ διαρκείας εννέα (9) μηνών» (σχετ. α), η σχολή ΔΥΛΣ έχει διάρκεια εννέα (09) μήνες, ενώ η σχολή Λ/Φ σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 1235.4/00 απόφαση Υ.Ε.Ν. (ΦΕΚ 790Β΄/ 27-06-2000) όπως τροποποιήθηκε και ισχύει με την υπ’ αριθμ. 1233.4/12/2009 απόφαση Αρχηγού Λιμενικού Σώματος (ΦΕΚ 2148Β΄/ 2-10-2009), και συγκεκριμένα βάσει του άρθρου 31παρ. 1 «Η διάρκεια εκπαίδευσης των Δοκίμων Λιμενοφυλάκων (Λ/Φ) στη Σχολή είναι εξάμηνη» (σχετ. β), έχει διάρκεια έξι (6) μήνες.

Σύμφωνα με το Π.Δ. 81/2012 (ΦΕΚ 139Α΄/ 14-06-2012), και συγκεκριμένα βάσει του άρθρου 17 παρ. 2 όπου ορίζεται ότι « η Σχολή Δοκίμων Υπαξιωματικών Λ.Σ. – ΕΛ.ΑΚΤ., η οποία ανήκει στην ανώτερη βαθμίδα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης» (σχετ. δ), η Σχολή ΔΥΛΣ αναγνωρίζεται ως σχολή που ανήκει στην ανώτερη βαθμίδα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.


Σύμφωνα με το Ν.4058/2012 (ΦΕΚ 63Α’/ 22-03-2012), και συγκεκριμένα βάσει του άρθρου 25 παρ. 4 όπου ορίζεται ότι «Η παραγωγική Σχολή Αστυφυλάκων ανήκει στην ανώτερη βαθμίδα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης» (σχετ. γ) η Σχολή Αστυφυλάκων, η οποία είναι η αντίστοιχη με τη Σχολή Λ/Φ, παραγωγική σχολή της ΕΛ.ΑΣ, θεωρείται ως παραγωγική σχολή που ανήκει στην
ανώτερη βαθμίδα της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

Η Σχολή Λ/Φ είναι η μοναδική παραγωγική σχολή του ΛΣ – ΕΛ.ΑΚΤ που οι απόφοιτοί της, ενώ φθάνουν ως τον βαθμό κατώτερου αξιωματικού σύμφωνα με το με το Π.Δ. 81/2012 (ΦΕΚ 139Α΄/ 14-06-2012), (σχετ. δ), αναλαμβάνοντας θέσεις ευθύνης και διοίκησης σε όλη στην ελληνική επικράτεια, δεν ανήκει στη Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.

Σύμφωνα με το Σύνταγμα της Ελλάδας, και συγκεκριμένα βάσει του άρθρου 4 παρ. 1 όπου ορίζεται ότι «Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου» και παρ. 2 όπου ορίζεται ότι «Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις» (σχετ. ε), για λόγους ισονομίας και ισοπολιτείας, και βάσει του άρθρου 16 παρ. 1 όπου ορίζεται ότι «Η τέχνη και η επιστήμη, η έρευνα και η διδασκαλία είναι ελεύθερες η ανάπτυξη και η προαγωγή τους αποτελεί υποχρέωση του Κράτους» (σχετ. ε) για τους λόγους ότι η επιστήμη, η έρευνα, η παιδεία και η ανάπτυξη και προώθησή τους αποτελούν υποχρέωση του κράτους, και βάσει του άρθρου 16 παρ. 5 όπου ορίζεται ότι «Η ανώτατη εκπαίδευση παρέχεται αποκλειστικά από ιδρύματα που αποτελούν νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου με πλήρη αυτοδιοίκηση.

Τα ιδρύματα αυτά τελούν υπό την εποπτεία του Κράτους, έχουν δικαίωμα να ενισχύονται οικονομικά από αυτό και λειτουργούν σύμφωνα με τους νόμους που αφορούν τους οργανισμούς τους» (σχετ. ε), και για τους λόγους ότι η τριτοβάθμια εκπαίδευση παρέχεται αποκλειστικά από ιδρύματα που αποτελούν νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και τελούν υπό την εποπτεία του κράτους κρίνεται σκόπιμο η αναβάθμιση της Σχολής Λ/φ ως σχολής που θα ανήκει στην ανώτερη βαθμίδα της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης και θα καλύπτει και τους ήδη αποφοίτους της, ανεξαρτήτως βαθμού.

Η διαφορά των τριών μηνών που υπάρχει μεταξύ της παραγωγικής Σχολής ΔΥΛΣ και της παραγωγικής Σχολής Λ/Φ προτείνεται να «καλυφθεί» ως εξής :

Με απόφαση του Αρχηγού Λ.Σ – ΕΛ.ΑΚΤ. ορίζεται τριμερής Επιτροπή Εξετάσεων προερχόμενη από ένα ανώτατο Αξιωματικό ΛΣ – ΕΛ.ΑΚΤ. ως επικεφαλή και δύο ανώτερους Αξιωματικούς ΛΣ – ΕΛ.ΑΚΤ. ως μέλη. Μέλημα της επιτροπής θα είναι η διεξαγωγή στις έδρες των εκάστοτε Περιφερειακών Διοικήσεων Λ.Σ – ΕΛ.ΑΚΤ. των στελεχών Λ.Σ – ΕΛ.ΑΚΤ που είναι απόφοιτοι της σχολής Λ/Φ.

 Οι εξετάσεις θα διενεργούνται σε τρεις περιόδους (φθινοπωρινή, χειμερινή και εαρινή) και εφόσον θα συγκεντρώνεται ικανός αριθμός εξεταζομένων. Στις περιπτώσεις που για δύο ή τρεις περιόδους δεν συγκεντρώνεται ικανός αριθμός υποψηφίων, οι υποψήφιοι δύνανται να μετακινηθούν σε άλλη ΠΕ.ΔΙ.Λ.Σ, ώστε να λάβουν μέρος από εκεί. Τα έξοδα μετακίνησης επιβαρύνουν τον ίδιο τον υποψήφιο.

Η συμμετοχή στις εξετάσεις είναι προαιρετική. Οι εξετάσεις θα διενεργούνται σε αίθουσες που θα χορηγούνται κατόπιν αιτήσεως στις Δευτεροβάθμιες Διευθύνσεις του Υπουργείου Παιδείας που υπάγονται στον ίδιο νομό με την εκάστοτε Περιφερειακή Διοίκηση. Σε περιπτώσεις κωλύματος των Δευτεροβάθμιων Διευθύνσεων δύναται να αιτηθεί η παραχώρηση αιθουσών από τα κατά τόπους Ιδρύματα Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης (ΑΕΙ, ΤΕΙ).

Το στέλεχος ΛΣ – ΕΛ.ΑΚΤ. που επιθυμεί να συμμετάσχει στις ανωτέρω εξετάσεις θα πληρώνει παράβολο προς την Σχολή Λ/Φ που θα αντιστοιχεί στην απόκτηση των βιβλίων – εγχειριδίων της Σχολής Λ/Φ και θα καλύπτει και μέρος άλλων τυχόν εξόδων που αφορούν την διεξαγωγή των εξετάσεων. Το ύψος του παραβόλου θα ορίζεται σύμφωνα με γνωμοδότηση της Επιτροπής των Εξετάσεων. Το παράβολό θα μπορεί να καλυφθεί και μέσω κράτησης στη μισθοδοσία του υποψηφίου.

Η εξέταση θα γίνεται πάνω στα μαθήματα που διδάσκονται στη Σχολή Λ/Φ που εξετάζονται για βαθμό, σύμφωνα με το με την υπ’ αριθμ. 1235.4/8/00 απόφαση του Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας σε συνδυασμό με την υπ’ αριθμ. 1233.4/125/2009 απόφαση του Αρχηγού Λιμενικού Σώματος. (σχετ. Β 1 και Β2). Η εξεταζόμενη ύλη θα αφορά την αντίστοιχη σε όγκο ύλη που διδάσκεται στη διάρκεια τριών (3) μηνών στη Σχολή Λ/Φ με φυσική παρουσία.

Ο τρόπος διεξαγωγής των εξετάσεων θα είναι ο ίδιος με τον αντίστοιχο του άρθρου 35 (σχετ. β). Υπεύθυνη για την ομαλή διεξαγωγή των εξετάσεων τίθεται η τριμελής Επιτροπή των Εξετάσεων η οποία και συντάσσει λεπτομερή αναφορά – πρακτικά μετά το πέρας της εξέτασης και τα υποβάλει ιεραρχικώς στην σχολή Λ/Φ και τη Δ.Π. Οι εκάστοτε Περιφερειακές Διοικήσεις υποβοηθούν την ομαλή διεξαγωγή των εξετάσεων και συνδράμουν όταν τους ζητηθεί με υλικό ή μέσα.
Τα γραπτά των υποψηφίων μετά το πέρας των εξετάσεων μεταφέρονται στη Σχολή Λ/Φ όπου και διορθώνονται από τους αντίστοιχους καθηγητές. Μόλις τα γραπτά διορθωθούν, η Επιτροπή Εξετάσεων συντάσσει πρακτικό με τα ονόματα επιτυχόντων και μη, και τα κοινοποιεί στη Δ.Π. και μέσω των ΠΕ.ΔΙ.Λ.Σ στους υποψηφίους. Υποψήφιοι που επέτυχαν σε όλα τα μαθήματα των εξετάσεων υποβάλλουν αίτηση – αναφορά στη Δ.Π. και στη ΔΟΥ με την οποία αναφέρουν ότι επιθυμούν την έναρξη των κρατήσεων ώστε να αναγνωριστεί η αναβάθμιση του πτυχίου τους.

Η ιεραρχία και οι προαγωγές δεν επηρεάζονται από την αναβάθμιση του πτυχίου, καθώς αυτό θα χρησιμεύσει ώστε να δώσει τη δυνατότητα στα στελέχη ΛΣ – ΕΛ.ΑΚΤ που επέτυχαν στις εξετάσεις, να φοιτήσουν σε άλλα Ιδρύματα Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης αναβαθμίζοντας παράλληλα με το δικό τους επίπεδο και το γενικότερο επίπεδο του ΛΣ – ΕΛ.ΑΚΤ.

Επίσης ειδικότερα σύμφωνα με την αρχή της ισότητας που καθιερώνει το άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος, τόσο ο κοινός νομοθέτης όσο και η Διοίκηση όταν ασκεί την κανονιστική της αρμοδιότητα, δύνανται να ρυθμίσουν κατά ενιαίο ή διαφορετικό τρόπο τις ποικίλες προσωπικές ή πραγματικές καταστάσεις ή σχέσεις, λαμβανομένων υπόψη των συναφών μ’ αυτές κοινωνικών, οικονομικών, επαγγελματικών ή άλλων συνθηκών.

 Οφείλουν, όμως, να προβαίνουν στη σχετική ρύθμιση με βάση γενικά και αντικειμενικά κριτήρια, τα οποία αποκλείουν τόσο την έκδηλη άνιση μεταχείριση, είτε με τη μορφή χαριστικού μέτρου ή προοιμίου μη συνδεόμενου με αξιολογικά κριτήρια είτε με τη μορφή επιβολής αδικαιολόγητης επιβάρυνσης όσο και την αυθαίρετη εξομοίωση διαφορετικών καταστάσεων ή την ενιαία μεταχείριση προσώπων ή καταστάσεων που τελούν υπό διαφορετικές συνθήκες ή αντιθέτως τη διαφορετική μεταχείριση των αυτών ή παρομοίων καταστάσεων. (Σ.τ.Ε. Ολ. 992/2004 σε Ε.Δ.Κ.Α. 2004 σ. 425, Σ.τ.Ε. 3587/1997 σε ΔιΔικ. 1998 σ. 120, 1519/1995 σε ΔιΔικ. 1995 σ.625 κ.α.)


Επιπροσθέτως το πρώτο εδάφιο της παρ. 4 του άρθρου 16 του Συντάγματος επιτάσσει: «Όλοι οι Έλληνες έχουν δικαίωμα δωρεάν παιδείας, σε όλες της βαθμίδες της, στα κρατικά εκπαιδευτήρια». Αυτή είναι μια ασυνήθιστα ακριβής και αναλυτική διατύπωση, σε αντίθεση με άλλα κοινωνικά δικαιώματα για τα οποία ο συντακτικός νομοθέτης έχει επιλέξει πιο γενικόλογες διατυπώσεις (όπως: «τελούν υπό την προστασία του κράτους», «το κράτος μεριμνά» ή άλλες παρεμφερείς) που βεβαίως συνεπάγονται και ευρύτερη διαπλαστική εξουσία του κοινού νομοθέτη.

Το δικαίωμα στην εκπαίδευση έχει την τύχη ή την ατυχία –εξαρτάται πώς το βλέπει κανείς – να κατοχυρώνεται στις ασυνήθιστα εκτενείς και λεπτομερειακές διατάξεις του άρθρου 16 του Συντάγματος.

Οι διατάξεις αυτές εξακολουθούν να ισχύουν αυτούσιες όπως θεσπίσθηκαν το 1975 (και μεταφέρθηκαν στη δημοτική με τη συνταγματική αναθεώρηση του 1986). Το δικαίωμα στην εκπαίδευση είναι ίσως το πιο πολυσύνθετο από τα δικαιώματα που κατοχυρώνονται στο ελληνικό Σύνταγμα.

 Στις διατάξεις του άρθρου 16 του Συντάγματος συναντά κανείς σχεδόν όλους τους τύπους που έχει διαπλάσει η θεωρία των δικαιωμάτων. Στην πραγματικότητα, το δικαίωμα στην εκπαίδευση προκύπτει από τη σύνθεση ενός πλέγματος επιμέρους ελευθεριών, δικαιωμάτων και εγγυήσεων, που όλα συντείνουν στην προαγωγή του συνταγματικού αγαθού της παιδείας.

 Το δικαίωμα στην εκπαίδευση συγκροτούν, καταρχάς, μια σειρά από ατομικές ελευθερίες, όπως η ελευθερία της διδασκαλίας και η γενική ελευθερία της παιδείας, που κατοχυρώνουν ένα πεδίο ελεύθερης δράσης του ατόμου απέναντι σε κρατικές παρεμβάσεις.

Η ελευθερία στο πεδίο αυτό αποκτά νόημα, όταν συμπληρώνεται από ατομικά δικαιώματα, όπως το δικαίωμα ίδρυσης εκπαιδευτηρίων ή το δικαίωμα επιλογής της εκπαίδευσης, τα οποία προϋποθέτουν και απαιτούν τη ρυθμιστική ενεργοποίηση του νομοθέτη.

Παράλληλα, η εκπαίδευση ανάγεται σε αποστολή του κράτους, η οποία θεμελιώνει επιμέρους υποχρεώσεις των κρατικών οργάνων και ιδίως του νομοθέτη, όπως την ανάπτυξη και προαγωγή της έρευνας και της διδασκαλίας ή την υποχρέωση παροχής εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες.

 Στις κρατικές αυτές υποχρεώσεις αντιστοιχούν κοινωνικά δικαιώματα, όπως καταρχήν το γενικό δικαίωμα πρόσβασης στην εκπαίδευση ή, ειδικότερα, το δικαίωμα δωρεάν παιδείας, καθώς και θεσμικές εγγυήσεις, όπως η πλήρης αυτοδιοίκηση των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων και η ιδιότητα των καθηγητών τους ως δημόσιων λειτουργών. Είναι φανερό ότι το δικαίωμα στην εκπαίδευση έχει δύο, παράλληλες και παραπληρωματικές, βασικές όψεις, μία ατομική και μία συλλογική. Αυτές αντιστοιχούν, κάπως σχηματικά, στη διττή φύση του αφενός ως ατομικού δικαιώματος και αφετέρου ως κοινωνικού δικαιώματος και αποστολής του κράτους.

Δεν πρέπει εξάλλου να παραβλέπεται ότι το κανονιστικό περιεχόμενο του συνταγματικού δικαιώματος στην εκπαίδευση διαπλέκεται και συμπληρώνεται από την προστασία του ως ανθρώπινου δικαιώματος στο διεθνές δίκαιο. Ως προς την ατομική όψη του, κρίσιμο είναι ιδίως το άρθρο 2 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, που εγγυάται την εκπαίδευση ως δικαίωμα επιλογής των γονέων. Ως προς την κοινωνική όψη του δικαιώματος, το άρθρο 28 της Διεθνούς Σύμβασης για τα δικαιώματα του παιδιού ορίζει ότι η στοιχειώδης τουλάχιστον εκπαίδευση οφείλει να είναι υποχρεωτική και δωρεάν για όλους, καθώς και ότι οφείλει να διασφαλίζεται η πρόσβαση σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, περιλαμβανομένης της Ανώτατης. Γενικότερα, από το διεθνές και το ευρωπαϊκό δίκαιο προκύπτει ότι το σχετικό κοινωνικό δικαίωμα συγκροτείται ιδίως ως δικαίωμα πρόσβασης στο δημόσιο αγαθό της εκπαίδευσης.

Παρόλο επομένως που στο άρθρο 16 του Συντάγματος δεν τυποποιείται αυτοτελώς ένα γενικό κοινωνικό δικαίωμα πρόσβασης στην εκπαίδευση, ωστόσο αυτό ακριβώς συνάγεται από το πλέγμα των επιμέρους κοινωνικών διατάξεών του και των αντίστοιχων υποχρεώσεων του κράτους, ερμηνευμένων υπό το φως των ομώνυμων δικαιωμάτων του διεθνούς και του ευρωπαϊκού δικαίου. Πλάι σ’ αυτό το (γενικό) κοινωνικό δικαίωμα στην εκπαίδευση, που απορρέει από το σύνολο του άρθρου 16 Συντ., σε επιμέρους διατάξεις του άρθρου κατοχυρώνονται ειδικότερα κοινωνικά δικαιώματα ή αξιώσεις. Τα τελευταία μπορούν βεβαίως να ιδωθούν ως επιμέρους πτυχές του ευρύτερου κοινωνικού δικαιώματος, ταυτόχρονα ωστόσο διαθέτουν και ορισμένη αυτοτέλεια τόσο έναντι αυτού όσο και μεταξύ τους.

Τέτοιο αυτοτελές κοινωνικό δικαίωμα αποτελεί, για παράδειγμα, το δικαίωμα πρόσβασης στην επαγγελματική εκπαίδευση, που κατοχυρώνεται στην παρ. 8 του άρθρου 16 του Συντάγματος.
Επομένως βάσει των ανωτέρω και με γνώμονα την εκπαιδευτική αναβάθμιση των στελεχών του Λ.Σ – ΕΛ.ΑΚΤ και την επιθυμία αυτών της αναβάθμισης του μορφωτικού-επαγγελματικού τους επίπεδου ΖΗΤΟΥΜΕ να εξισωθεί, με τον ανωτέρω τρόπο που σας αναφέρουμε, η παραγωγική Σχολή Λ/Φ, που αφορά τα ήδη υφιστάμενα στελέχη, με την παραγωγική Σχολή ΔΥΛΣ και να κατέχει όλα τα προνόμια αυτής, ήτοι η παραγωγική σχολή Λ/Φ να χαρακτηριστεί ως Σχολή Ανώτερης Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης με σκοπό να προβούμε στην περαιτέρω εκπαίδευση των ήδη υφιστάμενων στελεχών μας Λ/Φ, αφού τώρα λόγω της υφιστάμενης κατάστασης αδυνατούμε.



Ηγουμενίτσα 25/7/2017
Μετά τιμής
ΔΡΟΣΟΠΟΥΛΟΣ Αλέξανδρος ΚΑΝΑΤΣΟΣ Νικόλαος ΚΟΥΤΣΩΝΑΣ Δημήτριος
Ο Πρόεδρος της ΕΠΛΣ ΒΔΕ Ταμίας ΕΠΛΣ ΒΔΕ Αντιπρόσωπος ΕΠΛΣ
& Μέλος ΔΣ ΠΟΕΠΛΣ ΒΔΕ στην ΠΟΕΠΛΣ


Σχετικά :
α) ΠΔ 350/75 (ΦΕΚ 102Α’/ 31-05-1975)
β) Υπ’ αρίθμ. 1235.4/00 απόφαση Υ.Ε.Ν.( ΦΕΚ 790Β’/ 27-06-2000) όπως τροποποιήθηκε και ισχύει με την υπ’ αρίθμ. 1233.4/12/2009 απόφαση Αρχηγού Λιμενικού Σώματος ( ΦΕΚ 2148Β’/ 2-10-2009).
γ) Ν.4058/2012 (ΦΕΚ 63Α’/ 22-03-2012)
δ) ΠΔ 81/2012 ( ΦΕΚ 139Α΄/ 14-06-2012)
ε) ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (άρθρο 4 & 16)
 
Υποστήριξη : SITE | Αρχική | facebook
Δ.Σ © 2012. ΛΙΜΕΝΙΚΑ ΝΕΑ - limenika-nea.blogspot.com
ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΑΠΟ Δ.Σ-Δ.Σ ΦΟΡΟΥΜ
ΛΙΜΕΝΙΚΑ ΝΕΑ ΛΣBlogger
-->