Επισκέφθηκα προχθές, με όλες τις απαιτούμενες διατυπώσεις και ύστερα από αρκετό καιρό το Κέντρο Υποδοχής Προσφύγων (αιτούντων και μη άσυλο) στη ΒΙΑΛ, ξεναγήθηκα και συνομίλησα με τη Διοικήτρια και σχεδόν με όλους τους κατά αρμοδιότητα υπευθύνους.

Η συγκεκριμένη δομή είναι δυσδιάκριτο αν λειτουργεί μόνο ως κέντρο φιλοξενίας αλλοδαπών αιτούντων άσυλο ή και ως προαναχωρησιακό κέντρο απέλασης ή επιστροφής όσων δεν δικαιούται διεθνούς προστασίας.

Η κατάσταση φυσικά και δεν ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει η Ελλάδα, πολύ περισσότερο όταν έχουν διατεθεί τα δισεκατομμύρια που ακούγονται για τη δημιουργία και συντήρησή τους.

Φυσικά το ίδιο σχεδόν περιβάλλον «απολαμβάνουν» και οι εργαζόμενοι στο εν λόγω Κέντρο. Είναι ντροπή σε όλες τις διαστάσεις του.

Το Κέντρο έχει χωρητικότητα φιλοξενίας περίπου 1.200 ατόμων ενώ σήμερα διαβιούν κοντά στους 2.500 σε συνθήκες που θα παίξουν τα κανάλια στην πρώτη θεομηνία.

Είναι ολοφάνερη η έλλειψη ολοκληρωμένης και σοβαρής οργάνωσης και η προχειρότητα στο στήσιμο του Κέντρου και σίγουρα σου προκαλεί πονηρές σκέψεις.

Προς αυτήν την κατεύθυνση, την αξιοποίηση δηλαδή των διαθέσιμων «πόρων» καταθέτω τα εξής:

Στη σχετική νομοθεσία που ρυθμίζει τα της υποδοχής και φιλοξενίας των μεταναστών, προσφύγων κ.λπ. και συγκεκριμένα στο άρθρο 18 παρ. 4 και άρθρου 15 του Ν 4540/2018 σε συνδυασμό με τις διατάξεις του άρθρου 71 του Ν 4375/2016 παρέχεται η δυνατότητα οι «αιτούντες διεθνή προστασία» δηλαδή οι «φιλοξενούμενοι» σε αυτά τα αχούρια να συμβάλλουν κατά τις δυνάμεις τους στη λειτουργία της δομής για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσής τους.

Λέγω, από τις εκατοντάδες  χιλιάδες που πέρασαν από τη ΒΙΑΛ και παρέμειναν για μήνες και μήνες και από όσους (δυστυχώς) τους διαδέχονται πόσοι εξειδικευμένοι επιστήμονες, τεχνίτες, μαραγκοί, οικοδόμοι, δάσκαλοι, καθηγητές, στρατιωτικοί, αστυνομικοί, νοσηλευτές κ.λπ. πέρασαν και διαβιούν ενδεχομένως και σήμερα στη συγκεκριμένη δομή;

Γιατί το «σύστημα» δεν τους οργανώνει σε εθελοντική βάση ή ακόμα και με κάποια αντιμισθία να προσφέρουν υπηρεσίες για την εξάλειψη της αθλιότητας, τη βελτίωση της ζωής τους και της αυτονομίας τους, της δημιουργικής απασχόλησης και στοιχειώδους εκπαίδευσης των παιδιών τους, την ασφάλειά τους, την πρόληψη παραβατικών πράξεων, την καθαριότητα, την κατασκευή ή συντήρηση οικίσκων, την αποδεκτή συμβίωση μεταξύ των διαφόρων εθνοτήτων του Κέντρου αλλά και με την τοπική κοινωνία;

Πως είναι δυνατόν να επιδοτείται η απραξία τόσων χιλιάδων νέων ανθρώπων; Η απασχόληση και υπεύθυνα καθήκοντα θα περιόριζαν ό,τι φέρνει η αεργία, ο περιορισμός και το άγχος επίτευξης των επιδιώξεών τους, που δεν είναι άλλο από την όσο το δυνατόν συντομότερη αναχώρησή τους;

Έχουν περάσει κοντά τέσσερα χρόνια από το ξέσπασμα αυτού του απίστευτου φαινομένου και ακόμα δεν είναι σε θέση αυτή η Κυβέρνηση να βρει τον τρόπο να απαλλάξει τα νησιά μας από τα τόσα προβλήματα που προκάλεσε η ιδεοληψία της και να βελτιώσει την εικόνα της χώρας.

Μια πρόταση καταθέτω στον κύριο Βίτσα.

Σταύρος Μιχαηλίδης

Υποναύαρχος ΛΣ εα

politischios.gr