Οι διπλωματικές «σφαλιάρες» στην Τουρκία και στον Τσαβούσογλου 

Λέτε ο ΥΠ.ΕΞ της Τουρκίας να δέχεται τις διπλωματικές «σφαλιάρες», όπως στο παρελθόν τις δεχόταν  στις ταινίες από τον Λάμπρο Κωνσταντάρα συμπαθέστατος πρωταγωνιστής του Ελληνικού κινηματογράφου;           

   Ή μήπως τελικά διαβάζουμε ανάποδα τα θέματα που ενδιαφέρουν την χώρα μας και έχουν σχέση με τις εξελίξεις στην Λιβύη; 

Διαφορετικά δεν κατανοούμε  τις τυμπανοκρουσίες για «….χαστούκια στον Τσαβούσογλου από την ΥΠ.ΕΞ  της Λιβύης..»  σε μερίδα μέσων ενημέρωσης της 3ης Μαϊου. 

Αν κανείς διαβάσει προσεκτικά την κοινή ανακοίνωση των ΥΠ.ΕΞ Λιβύης και Τουρκίας άλλα πράγματα θα διαπιστώσει…

 Όλα είναι  πολύ απλά.

 Η Λιβύη κάλεσε την Τουρκία, να συμβάλλει να αποχωρήσουν οι διάφορες ομάδες που δρουν στην Λιβύη... 

Δηλαδή βοήθεια από την Τουρκία ζήτησε… 

Κάθε είδους βοήθεια ακόμη και στρατιωτική... 

«.....Καλούμε την Τουρκία να συνεργαστεί μαζί μας για να βάλουμε τέλος στην παρουσία όλων των ξένων δυνάμεων και των μισθοφόρων, για να διαφυλάξουμε την εθνική κυριαρχία της Λιβύης...» ανέφερε στις δηλώσεις της η Υπουργός Εξωτερικών της Λιβύης κ. Μανγκούς. 

Επίσης σημείωσε, ότι «…είναι σημαντική η συμβολή της Τουρκίας στην κατάπαυση των μαχών και τη σταθεροποίηση της εκεχειρίας σε όλη τη χώρα....» 

Μετά βέβαια, όπως είναι φυσικό,  θα ακολουθήσουν οι συμφωνίες για τις εργολαβίες για την αποκατάσταση των ζημιών... και την ανόρθωση της οικονομίας κ.λ.π. με την συμμετοχή φυσικά  Τουρκικών εταιρειών.... 

Για ποια «χαστούκια» και ποια επιδείνωση στις σχέσεις Τουρκίας Λιβύης μιλάμε; 

Για το μόνο που μπορούμε να πούμε προς το παρόν είναι, ότι μάλλον πρόκειται για "χαστούκια αγάπης" μεταξύ ερωτευμένων. 

Για εξαργύρωση της επί σειρά ετών στρατιωτικής βοήθειας της Τουρκίας προς την Λιβύη μιλάμε... 

Όλα τα άλλα που αναφέρονται σε μερίδα του τύπου,  αποτελούν ανέξοδο ενθουσιασμό, που όμως δίνει λάθος μηνύματα προς τον λαό μας..

Θέλει πολύ δρόμο ακόμη για να ανατραπεί η ανισορροπία στην σκακιέρα της γεωπολιτικής κυριαρχίας στην Μεσόγειο, που χαρακτηρίζεται -μεταξύ άλλων- και από την χρόνια απουσία  σοβαρής  ελληνικής διπλωματικής παρουσίας, ιδιαίτερα επί της διαχείρισης των ενεργειακών θεμάτων σε θαλάσσιες περιοχές, όπου συνορεύει η χώρα μας και με την Λιβύη. 

Από τις καθυστερήσεις και την αδράνεια της προηγούμενης 10ετίας ήλθε ως συνέπεια η Τουρκική επιθετικότητα να καλύψει το κενό.

 Όλοι γνώριζαν την συνεχή στρατιωτική βοήθεια της Τουρκίας στην Λιβύη. Άλλωστε και το Λιμενικό Σώμα είχε κατασχέσει αρκετές ποσότητες όπλων και επιχειρησιακών μέσων σε σχετικούς ελέγχους που διενήργησε νότια της Κρήτης. 

Δεν αποτελούσε για κανέναν  μυστικό η - με την "ανοχή" ισχυρών χωρών του ΝΑΤΟ- στρατιωτική βοήθεια της Τουρκίας στον Σάρατζ με υλικά και μέσα αλλά και με την αποστολή ειδικά εκπαιδευμένων παραστρατιωτικών ομάδων, προκειμένου αυτός να αντιμετωπίσει τις δυνάμεις του Χαφτάρ... 

Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν βέβαια το Μνημόνιο συνεργασίας Τουρκίας -Λιβύης, στο οποίο εδράζεται και η «νομική  βάση» για εγκατάσταση χερσαίων τουρκικών δυνάμεων στη Λιβύη (τρίγωνο Αλ Χομς, Ζλιτάν, Μισράτα) και για  την παρουσία Τουρκικών πολεμικών πλοίων στην ευρύτερη περιοχή με στόχο την  ενίσχυση των στρατιωτικών δυνατοτήτων της GNA ( Εθνική Κυβέρνηση της Λιβύης). 

Να θυμίσουμε και το πρόσφατο "επεισόδιο" της νηοψίας από γερμανικό πολεμικό πλοίο, πλοίου που μετέφερε -παρά τον αποκλεισμό (εμπάργκο)με αποφάσεις του ΟΗΕ- όπλα από την Τουρκία στην Λιβύη... 

Το συμβάν αυτό  είχε σαν αποτέλεσμα την άμεση εμπλοκή των κυβερνήσεων της Γερμανίας και της Άγκυρας... Βέβαια η ευθύνη του επεισοδίου αποδόθηκε στον "κακό και εμπαθή Έλληνα" διοικητή επικεφαλής της διεθνούς  δύναμης, που επιτηρούσε την εφαρμογή των διεθνών αποφάσεων  για το εμπάργκο στην Λιβύη... 

Η χθεσινή κοινή συνέντευξη των Υπουργών εξωτερικών Λιβύης και Τουρκίας μόνο σοβαρό προβληματισμό μπορεί να προκαλέσει σε όλα τα μέρη, που εμπλέκονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στην διευθέτηση της κρίσης στην Λιβύη. 

Αποτελεί συνέχεια της ακολουθούμενης μέχρι τώρα πολιτικής από την Προσωρινή Κυβέρνηση της Λιβύης σε σχέση με την Τουρκία. 

Σύμφωνα με τις κοινές δηλώσεις των δύο ΥΠ.ΕΞ εμφανίζεται η Τουρκία ως εγγυήτρια της ειρήνευσης στην Λιβύη αλλά και της μετέπειτα οικονομικής ανάπτυξής της. 

Αμείβεται η Τουρκία για την υποστήριξή της προς την "σωστή πλευρά" του εμφυλίου έστω και αν αυτό δεν έγινε με τις επίσημες ευλογίες της διεθνούς κοινότητας. 

Αυτή θα πρέπει να είναι κατά την ταπεινή μας γνώμη η ανάγνωση. 

Ας αφήσουμε λοιπόν τα χαστούκια (πολύ της μόδας τελευταία…) στην άκρη. 

Απαιτείται μεγάλη διπλωματική προσπάθεια για να ανατραπούν τα δεδομένα που δημιουργήθηκαν με την ανοχή της προηγούμενης διακυβέρνησης στον Λευκό Οίκο.

 Η χώρα μας θα πρέπει να εκμεταλλευτεί τις σημερινές ευνοϊκές συγκυρίες ,να αναπτύξει εκείνες της συμμαχίες που θα καταδείξουν, ότι είναι προς το συμφέρον της διεθνούς κοινότητας η σταθερότητα στην Μεσόγειο και ο περιορισμός του νεο-οθωμανικού επεκτατισμού με στόχο την ανάδειξη της Τουρκίας σε πολύ μεγάλη περιφερειακή δύναμη. 

Και οι αφορμές είναι πολλές: Η επιθετικότητα απέναντι στην Ελλάδα και την Κύπρο, το μπλοκάρισμα των συνομιλιών για την επίλυση του Κυπριακού, η εμπλοκή της Άγκυρας στις συγκρούσεις στη Συρία, τη Λιβύη και το Ναγκόρνο-Καραμπάχ, η διαμάχη με το Παρίσι, οι παραβιάσεις του εμπάργκο του ΟΗΕ για τα όπλα στη Λιβύη και γενικά επιθετικές στρατιωτικές ενέργειες στην Ανατολική Μεσόγειο, αποτελούν μόνο μερικές από τις αφορμές, που απαιτούν την συσπείρωση του συνόλου της διεθνούς κοινότητας σε κοινές επιδιώξεις. 

Η άμεση ανάληψη πρωτοβουλιών θα πρέπει να αποσκοπεί στην μακροπρόθεσμα διατήρηση της σταθερότητας σε μια τόσο ευαίσθητη για την παγκόσμια οικονομία περιοχή, όπως είναι η Μεσόγειος και η Μαύρη Θάλασσα και όχι μόνο. 

Η χώρα μας θα πρέπει να συνεχίσει να επιδιώκει μια κοινή στάση της Ε.Ε. απέναντι στην Τουρκική προκλητικότητα και την παραβίαση των διεθνών κανόνων για το δίκαιο της θάλασσας, καθώς και αυτών που αφορούν τα ατομικά δικαιώματα και ελευθερίες. 

Δεν μπορεί οι μεγάλες χώρες της Ε.Ε. να θυσιάζουν την κοινή ευρωπαϊκή πολιτική απέναντι στην Τουρκία, στο όνομα των οικονομικών συμφερόντων τους. 

Απαιτούνται συμμαχίες, απαιτείται  και η επιβολή  κυρώσεων.

Καλές οι δηλώσεις κάποιων  αρχηγών κρατών της Ε.Ε. για το Καθεστώς στην Τουρκία, αλλά καμιά χώρα από αυτές δεν ακύρωσε τις παραδόσεις πολεμικού υλικού και μέσων προς την Τουρκία. 

Αντίθετα  χρηματοδοτείται από την Ε.Ε. για την τήρηση της Συμφωνίας για την μετανάστευση με ποσά πολλαπλάσια αυτών που χρηματοδοτούνται η Ελλάδα και άλλες χώρες του νότου που επωμίζονται όλο το βάρος και τις συνέπειες του φαινομένου. 

Χρηματοδότηση από την Ε.Ε. για κέντρα  υποδοχής μεταναστών που άλλοτε αναφέρεται ότι αριθμούν 2 εκατ., άλλοτε  3 εκατ.  και άλλοτε αναφέρονται  (κυρίως από την Τουρκική πλευρά) ως επαναλαμβανόμενη καραμέλα  4 εκατ. 

Ποιος πραγματικά πιστεύει, ότι αν ίσχυαν τα νούμερα αυτά, τον περασμένο Μάρτιο  δεν θα είχαν κατακλειστεί τα σύνορα της Ελλάδος από την Τουρκία με 2 ή 3 εκατ. μετανάστες;

Και στο κάτω κάτω της γραφής βομβαρδίζει η Τουρκία την βόρειο Συρία, ξεκληρίζει και  ξεσπιτώνει κόσμο για τα δικά της συμφέροντα(δημιουργία ελεγχόμενης ζώνης 10 χλμ- αποτροπή ίδρυσης Κουρδικού κράτους) και καλείται η Ε.Ε. να πληρώσει τον λογαριασμό, μόνο και μόνο επειδή η Τουρκία είναι μεγάλος εμπορικός εταίρος για κάποιες χώρες της Ε.Ε.;

Δεν φτάνει δηλαδή που  η Τουρκία, χορηγεί βίζα ελεύθερα σε όλους τους μουσουλμάνους των υπο-σαχάριων χωρών και της Β. Αφρικής αποτελώντας στην πράξη σκαλοπάτι για την μετάβαση όλων αυτών των (οικονομικών στην πραγματικότητα)  μεταναστών στην Ευρώπη, στο τέλος θα την χρηματοδοτούμε κιόλας;   

Καλό θα ήταν να μην υπάρχει παραπλάνηση ως προς την πραγματική διάσταση των εθνικών θεμάτων. Απαιτείται μεγάλη προσπάθεια, επιμονή  και χάραξη μακροπρόθεσμων στόχων για την επιτυχή υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων της χώρας.

Απαιτείται ο  ελληνικός λαός να γνωρίζει την αλήθεια, ώστε να στηρίζει πραγματικά και τις επιλογές των κυβερνώντων. 

Κενού περιεχομένου δημαγωγίες ποτέ δεν ωφέλησαν την χώρα μας. 

Το αντίθετο. Και τα παραδείγματα πολλά..

https://www.limenikanea.gr/gr