Αντιμετωπίζοντας τη σταθερή μείωση των αλιευτικών αποθεμάτων, οι αλιείς της Μεσογείου, διερευνούν νέους τρόπους βελτίωσης του εισοδήματός τους. Το χρηματοδοτούμενο από την Ε.Ε, διακρατικό πρόγραμμα «Ευρωπαϊκής Εδαφικής Συνεργασίας», σχεδιάζει να βοηθήσει τους αλιείς να το επιτύχουν εν μέσω του τουρισμού, σύμφωνα με αναφορά της EURACTIV.com, από την Αθήνα. 

Το έργο TOURISMED, είναι ένα πρόγραμμα το οποίο επιδιώκει να εισάγει τον αλιευτικό τουρισμό σε παράκτια εδάφη όπως της Ιταλίας, της Κύπρου, της Ελλάδας, της Αλβανίας, της Γαλλίας και της Ισπανίας. Σύμφωνα με το σχέδιο, είναι ένας τρόπος για την «προώθηση μιας βιώσιμης προσέγγισης στον τουρισμό, με παράλληλη προώθηση της διατήρησης του θαλάσσιου οικοσυστήματος και της παραδοσιακής κουλτούρας της περιοχής της Μεσογείου» 

Είναι βασικά μια ιδέα, για το πώς να δοθεί στον ψαρά, της Μεσογείου, η ευκαιρία για ένα επιπλέον εισόδημα από τον τουρισμό. Είπε ο Alessandro Melillo, ένας εμπειρογνώμονας του έργου, στη EURACTIV.

Ο Melillo πρότεινε την ιδέα αφού μίλησε με αλιείς στη Σικελία, καθώς επίσης είχε και τη χαρά να απολαύσει τη διαμονή του στην περιοχή. Είπε ότι αυτό δεν είναι ένα τυπικό έργο το οποίο γράφεται “επί κλειστών των θυρών”.

 «Συλλέξαμε πληροφορίες για τις ανάγκες των αλιέων. Μας είπαν ότι η ποσότητα των ψαριών στη Μεσόγειο μειώθηκε δραματικά. Με τα ψάρια που αλιεύουν κάθε μήνα δεν μπορούν να επιβιώσουν», είπε.

Όταν ο Melillo, ο οποίος ζούσε στο κέντρο της Σικελίας, μετακόμισε στην παράκτια περιοχή της Trabia, ανακάλυψε ότι δεν μπορούσε να έχει πρόσβαση στην παραλία, λόγω του μεγάλου αριθμού παράνομων κτιρίων και ιδιωτικών παραλίων. «Η δημόσια παραλία είναι κυριολεκτικά 200 τετραγωνικά μέτρα», σημείωσε. 

«Ήθελα να απολαύσω τη θάλασσα ως τουρίστας και οι ψαράδες δεν μπορούσαν να επιβιώσουν. Τότε είπα, ας βάλουμε αυτά τα δύο προβλήματα μαζί και να βρούμε μια κοινή έξυπνη λύση», είπε.

«Όταν επικοινωνήσαμε με τους εταίρους των άλλων κρατών, συνειδητοποιήσαμε ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι αλιείς, είναι λίγο ως πολύ τα ίδια και έτσι ξεκινήσαμε το έργο», ο ίδιος πρόσθεσε.

Η εφαρμογή και η γραφειοκρατία

Αρχικά ανέφερε ότι οι αλιείς αμφισβήτησαν την ικανότητα τους στο να μετατραπούν σε τουριστικούς πράκτορες. Επιπλέον, σε χώρες όπως η Αλβανία και η Κύπρος, η έννοια του αλιευτικού τουρισμού δεν ήταν καν οικεία.   

Οι εταίροι του προγράμματος δημιούργησαν ένα εκπαιδευτικό υλικό και πραγματοποίησαν εκπαιδευτικά μαθήματα σε όλη τη χώρα. Σε ορισμένες περιπτώσεις το έργο είχε να αντιμετωπίσει γραφειοκρατικά ζητήματα, δεδομένου ότι η εθνική νομοθεσία πολλών χωρών, απαιτούσε μια ειδική τουριστική άδεια αλιείας. 

Οι εταίροι παρείχαν επίσης στους αλιείς εξοπλισμό, σχετικά, κυρίως, με την ασφάλεια, καθώς και την πιστοποίηση.

Οι αλιείες κάνουν την κανονική δουλειά τους και παράλληλα περιγράφουν στους τουρίστες ιστορίες από την περιοχή τους. Σε πολλές περιπτώσεις, όπου η εθνική νομοθεσία το επιτρέπει, οι τουρίστες μπορούν επίσης να ψαρεύουν και να επωφελούνται από αυτή την εμπειρία, είπε ο Melillo.

Είπε ότι οι τουρίστες ήταν ενθουσιασμένοι σε κάθε χώρα και στη συνέχεια οι εταίροι δημιούργησαν ένα επιχειρηματικό μοντέλο, ένα είδος κατευθυντήριων γραμμών με σκοπό να χρησιμοποιηθεί και να επενδυθεί σε αυτόν τον τομέα. 

Το πρόγραμμα διήρκησε τριάντα μήνες και έχει τώρα λήξει. Όμως οι ψαράδες συνέχισαν τις τουριστικές δραστηριότητες και οι τουρίστες μπορούν να χρησιμοποιήσουν μια κινητή εφαρμογή για να κλείσουν τις διακοπές τους για ψάρεμα.

euractiv.gr