Συνεχίζεται, με αμείωτη ένταση στα τηλεοπτικά κανάλια και sites, η συζήτηση για το υποτιθέμενο «μαξιλάρι» των 37 δισεκατομμυρίων που υπάρχουν στα Ταμεία του κράτους και μπορούμε να αρχίσουμε να τα μοιράζουμε στις διάφορες κατηγορίες εργαζομένων και επιχειρήσεων, που πλήττονται από την πανδημία του κορονοϊού που έχει ενσκήψει στη χώρα μας.

Άρθρο του Βασίλειου Βράντζα

Αντιπρόσωπος Π.Ο.ΑΞ.Ι.Α. – Πρόεδρος Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης & Πρόνοιας Απασχολουμένων στα Σώματα Ασφαλείας

Δημοσιογράφοι σε έγκριτα και έγκυρα κανάλια, συνεπικουρούμενοι από πολιτικούς παράγοντες (κυρίως της αντιπολίτευσης), μοιράζουν αφειδώς δισεκατομμύρια από τα προαναφερόμενα 37 που υποτίθεται πως έχουμε στο Ταμείο. Δυστυχώς συνεχίζεται το παραμύθι του «Λεφτά υπάρχουν» και μπορούμε να τα ξοδέψουμε κατά το δοκούν και ως συνήθως γίνεται πιστευτό από τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών, ειδικά σε περιόδους οικονομικής κρίσης και ισχνής ταμειακής ρευστότητας.

Τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος καταδεικνύουν ποιά είναι η αλήθεια σχετικά με το μαξιλάρι των 37 δις που υποτίθεται ότι υπάρχουν και είναι διαθέσιμα για μοίρασμα. Συγκεκριμένα: 21 δισεκατομμύρια είναι τα αποθεματικά των Ασφαλιστικών Ταμείων, και λοιπών Φορέων Δημοσίου, ΔΕΚΟ, Δήμων κ.ο.κ., τα οποία με το Ν.4549/2018 κατατίθενται υποχρεωτικά στην Τράπεζα της Ελλάδος μέχρι και το τελευταίο ευρώ, πλην των χρημάτων που είναι απαραίτητα για την ταμειακή διαχείριση του επόμενου δεκαπενθημέρου!!!

Περί τα 15,6 δις είναι τα υπόλοιπα του δανείου των 80 και πλέον δις που λάβαμε από τους εταίρους μας με το τρίτο μνημόνιο και είναι δεσμευμένα για την αποπληρωμή του δημοσίου χρέους, όπως προβλέπεται στο μνημόνιο. Συνολικά υπάρχουν 36,6 δις από τα οποία δεν δικαιούται το Ελληνικό Κράτος να ακουμπήσει ούτε ευρώ. Γιατί πολύ απλά δεν είναι χρήματα που έμειναν στην άκρη από τα αποθεματικά των προϋπολογισμών του.

Τούτων δοθέντων, θεωρείται τουλάχιστον περίεργο που συνεχίζεται μια συζήτηση άνευ ουσίας, εκτός και αν υπάρχουν σκέψεις μετά το κούρεμα των ομολόγων του 2012 και την απώλεια δισεκατομμυρίων των ασφαλιστικών ταμείων, αυτή τη φορά να μπει απευθείας το χέρι στα Ταμεία.

Είναι γεγονός ότι, αρμόδιοι πολιτικοί παράγοντες έως τώρα, ανθίστανται στις προτροπές λαϊκίστικων φωνών που ζητούν μετά μανίας «το μαξιλάρι να γίνει φτερά και πούπουλα». Δε γνωρίζω όμως αν θα το πράξουν έως το τέλος. Γι’ αυτό οι ομοσπονδίες των Αστυνομικών και Πυροσβεστών θα πρέπει να έχουν το νου τους, ευρισκόμενοι πάντα σε αγωνιστική εγρήγορση, δίνοντας αποφασιστικές και δυναμικές απαντήσεις σε κάθε περίπτωση.