Παραθέτουμε επιστολή αναγνώστη μας αναφορικά με την παρουσία και την συγκίνηση της Μάνας του βραβευόμενου Ακρίτη Λιμενικού.

Αγαπητά Λιμενικά Νέα,

Χθες, στην Λέσχη Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων έγινε η τελετή κοπής της πίτας της Λέσχης Αξιωματικών Λιμενικού Σώματος. Μία τελετή, όπου το Δ.Σ. της Λέσχης  παραδοσιακά τιμά τους  νέους Αρχηγούς αλλά και πολλά στελέχη του Λιμενικού Σώματος για την προσφορά και την δράση τους προς όφελος της ελληνικής κοινωνίας.

Πολλά  και εξέχοντα τα μέλη της κοινωνίας τίμησαν με την παρουσία τους, αυτά τα απλά στελέχη του Λιμενικού Σώματος, το ίδιο το Λιμενικό Σώμα, που συμπλήρωσε τον περασμένο Μάρτη  με «πλήρη μυστικότητα» από την τότε ηγεσία τα εκατό χρόνια ένδοξης ιστορίας   του.

Ανάμεσα στους εκκλησιαστικούς, πολιτικούς και στρατιωτικούς ηγέτες, τους φίλους του Λ.Σ., τους νέους στις τάξεις του Λ.Σ. αλλά και τους απόμαχους, που παραβρέθηκαν στην σεμνή αυτή τελετή για να εκδηλώσουν τα κοινά αισθήματα αγάπης στα στελέχη ενός ιστορικού Σώματος, στέκεται  και μια ηλικιωμένη γυναικεία φιγούρα  με περήφανο βλέμμα και έντονη την συγκίνηση και την αγωνία στο πρόσωπό της…

Ήταν φανερό, ότι  δεν ήταν συνηθισμένη σε τέτοιες τελετές και συνάξεις… Κάτι πολύ σημαντικό για εκείνη… περίμενε με αγωνία…

Ο χρόνος βασανιστικός…

Και αυτός ο Πρόεδρος  της Λέσχης εξαίρετος και ευγενής, αλλά ως άλλος Άλκης Στέας να μην λέει να τελειώσει την προσφώνηση όλων… μα όλων των καλεσμένων….

Όταν επι τέλους ο πρόεδρος προσκαλεί στο βήμα για να βραβευτεί ο Διονύσης, χαίρεται…, χειροκροτεί … και με την έκφραση του προσώπου της, λέει ένα μεγάλο μπράβο  στο παλληκάρι…

Ίδια η εικόνα, ίδια η έκφραση στο πρόσωπο αυτής της περήφανης γυναίκας και όταν κλήθηκε το παλληκάρι από την Κρήτη, ο Γιώργος,  ο κυβερνήτης του πλωτού σκάφους στο Ηράκλειο.

Το ζούσε, λες και ήταν δικά της παιδιά…

Όμως όταν ήλθε η σειρά του Γιώργου από την Μυτιλήνη, σηκώθηκε όρθια τρέμοντας σύγκορμη, προσπαθούσε να χειροκροτήσει αλλά   από την συγκίνηση τα χέρια της δεν έβρισκαν το ένα το άλλο…

Ακουγόταν όμως δυνατά … μέχρι τα ουράνια ο κτύπος και το χειροκρότημα της καρδιάς μιας  μάνας, που καμάρωνε το παιδί της…

%25CE%259C%25CE%2591%25CE%259D%25CE%2591%2B%25CE%259B%25CE%2599%25CE%259C%25CE%2595%25CE%259D%25CE%2599%25CE%259A%25CE%259F%25CE%25A5%2B1

Καμάρωνε, γιατί η κοινωνία αναγνώρισε την προσφορά σε αυτήν και του δικού της παιδιού…

Ενός παιδιού το οποίο στεκόταν στο βήμα με σεμνότητα. Με περίσσιο πνεύμα αλτρουϊσμού ανέφερε, ότι η τιμή δεν ανήκει σε αυτόν μόνο αλλά και  σε όλους που μετέχουν στην ομάδα δίωξης ναρκωτικών στην Μυτιλήνη. Στο Δημήτρη, τον Λάμπη, τον Στρατή, τον Λευτέρη, τον Τάκη, το Γιώργο και στους Νίκους… Από κοντά και ο αχώριστος σύντροφός τους ο Κ-9, ο ΚΥΜ.

Και δύο μέτρα  στη γη να κρύψουν τα ναρκωτικά οι έμποροι του θανάτου ο ΚΥΜ θα τα μυρίσει και  θα τα βρει…

Και να ασχολούνταν τα παλληκάρια αυτά μόνο με τα ναρκωτικά;  Πρώτοι στην επιτήρηση και των θαλάσσιων συνόρων,  στην καταγραφή των μεταναστών, στις μεταφορές, στη σύνταξη δικογραφιών, στην φύλαξη των Ευρωπαίων μεγαλόσχημων που επισκέπτονται το νησί για να «αξιολογήσουν» δήθεν  το πρόβλημα μεταναστών στο νησί και να επεξεργασθούν λύσεις που ακόμα να φθάσουν από τις Βρυξέλλες…

Βλέποντας και ακούγοντας αυτόν τον  λεβέντη και έχοντας μπροστά μου την εικόνα αυτής της περήφανης μάνας, ένιωσα ντροπή που  κάποιοι εμένα με τοποθέτησαν πιο κοντά στην κεντρική σκηνή και δεν έβαλαν ΠΑΝΩ στη σκηνή τις μανάδες, τις γυναίκες και τα παιδιά  του Διονύση και των Γιώργηδων από  την Κρήτη και την Μυτιλήνη.  

Έτσι για να νιώσουν ότι  τιμώντουσαν όλες οι μανάδες των παιδιών του Λιμενικού Σώματος,  που τα παιδιά τους νυχθημερόν δίνουν τις δικές τους μάχες στα θαλάσσια σύνορα της χώρας… με την στολή του Λιμενικού Σώματος. Όσοι δεν ξέρουν, θα πρέπει να γνωρίζουν, ότι μέρα νύκτα  είναι αμέτρητες οι περιπτώσεις εμπλοκών με τους γείτονες, τις οποίες τα στελέχη του Λ.Σ. φέρνουν σε πέρας με απόλυτη  επιτυχία   για τα εθνικά μας συμφέροντα.

Θα ήταν μια πρόσθετη  πράξη- ένδειξη  κατανόησης της  αγωνίας κάθε μάνας, κάθε  οικογένειας αν θα γυρίσει ο άνθρωπός τους  ασφαλής στο σπίτι…

Ας κατανοήσουν όλοι, ότι οι ακρίτες μας και οι οικογένειές τους καθημερινά δίνουν σκληρές μάχες  για την ασφάλεια των συνόρων και την διασφάλιση της εθνικής μας κυριαρχίας. 

Κανείς δεν έχει το δικαίωμα, να κρίνει όλα αυτά τα στελέχη  με βάση αριθμούς. Η μεταναστευτική κρίση δεν είναι απλό και μάλιστα πρόβλημα, που επιδέχεται εύκολες συνταγές λύσεως του.

Για το λόγο αυτό είναι αξιοθαύμαστη,  η πολύχρονη ηρωική προσφορά  των στελεχών του Λ.Σ. στην αντιμετώπιση του μεταναστευτικού προβλήματος. Από κοντά και οι οικογένειές τους, οι μανάδες, οι γυναίκες και τα παιδιά που στερούνται τους γονείς τους

Όλοι θα πρέπει να αντιληφθούν ότι χωρίς την εμπειρία και την τεχνογνωσία των στελεχών  του Λ.Σ. δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί με επιτυχία το μεταναστευτικό πρόβλημα.

Τα στελέχη του Λ.Σ. στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου ζούνε στο πετσί τους το πρόβλημα. Υφίστανται τα ίδια και οι οικογένειές τους τις συνέπειές του. Ας τους εμπιστευτούμε…

Αγαπητά Λιμενικά Νέα,

Αισθάνομαι πολύ τυχερός, που αξιώθηκα να νιώσω την βαθιά συγκίνηση μιας περήφανης μάνας, ενός άξιου στελέχους, την στιγμή που βράβευαν το παιδί της…

Φαίνεται, ότι χιλιάδες μάνες σαν την μάνα του κάθε Γιώργου, γαλούχησαν τα παιδιά τους  με το πνεύμα της θυσίας και της προσφοράς κατά την διάρκεια της 100χρονης  ένδοξης ιστορίας του Σώματος.

Με σεβασμό στην προσφορά τους, τις ευχαριστούμε.

Ευχαριστούμε και τους ακρίτες μας στελέχη του Λ.Σ. για την μεγάλη προσφορά τους στη χώρα μας, ελπίζοντας η πολιτεία θα λάβει μέτρα ουσιαστικά για αυτούς και να μην μένει μόνο σε λόγια συμπάθειας…

 

Με εκτίμηση,

Ένας αναγνώστης σας

limenikanea.gr