Έναν μόλις μήνα μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας από τη Νέα Δημοκρατία, τον Αύγουστο του 2019, οι κάτοικοι και οι τουρίστες της Σαμοθράκης βίωναν ακόμα ένα επεισόδιο αποκλεισμού από την ηπειρωτική χώρα, αυτή τη φορά όμως με σοβαρότατες αρνητικές συνέπειες, καθώς ο αποκλεισμός ήταν πολυήμερος και μάλιστα συνέβη στην αιχμή της τουριστικής σεζόν.

Η συνέχεια, βεβαίως, είναι λίγο πολύ γνωστή: η κυβέρνηση έδειξε καθυστερημένα ανακλαστικά, υποσχέθηκε τη σύνδεση του νησιού με άλλο πλοίο, το οποίο αποδείχθηκε ακατάλληλο, και η ταλαιπωρία κατοίκων και τουριστών συνεχίστηκε εκθέτοντας τη χώρα διεθνώς. Αυτή η πρώτη ουσιαστικά κυβερνητική αστοχία, η οποία επιχειρήθηκε να αποδοθεί σε δήθεν ευθύνες της προηγούμενης κυβέρνησης που αφορούσαν τις λιμενικές υποδομές του νησιού, ήταν ενδεικτική του τρόπου με τον οποίο η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και το μιντιακό σύστημα θα αντιμετώπιζαν το επόμενο διάστημα ανάλογα επεισόδια.

Οι λιμενικές υποδομές και οι κυβερνητικοί χειρισμοί
Το βασικό επιχείρημα του κυβερνητικού αφηγήματος, ότι η αδυναμία προσέγγισης πλοίων και οι βλάβες τους οφείλονταν στη μη εκβάθυνση του λιμένα της Σαμοθράκης, κατέρρευσε σαν τραπουλόχαρτο, αφού το νησί εξυπηρετήθηκε αποτελεσματικά και σε σταθερή βάση από αξιόπλοα πλοία από τον Σεπτέμβριο του 2019 και μετά, αρκετούς μήνες πριν από τις εκβαθύνσεις που έγιναν στη συνέχεια. Επιβεβαιώθηκε, λοιπόν, ότι το πρόβλημα προσέγγισης δεν ήταν πρόβλημα προσχώσεων, ενώ η λύση δόθηκε αφού κηρύχθηκε έκπτωτη από τη σύμβαση του 2011 η εταιρεία συμφερόντων του χαρακτηρισμένου από ΜΜΕ «γαλάζιου εφοπλιστή» κ. Μανούση.

Στο κυβερνητικό επιχείρημα, ότι τα λιμάνια της Σαμοθράκης όπως και τα υπόλοιπα λιμάνια της χώρας εγκαταλείφθηκαν χρηματοδοτικά από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν τότε, ως απάντηση, έδειξαν ότι η τότε κυβέρνηση χρηματοδότησε έργα στη Σαμοθράκη από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ) του υπουργείου Ναυτιλίας και μάλιστα για πρώτη φορά, συνολικά αύξησε κατά πολύ τις χρηματοδοτήσεις για έργα επισκευής και συντήρησης όπως επίσης καθιέρωσε τη χρηματοδότηση μέσω του προγράμματος «Φιλόδημος» μελετών έργων σε λιμάνια. Σήμερα, έναν χρόνο μετά, οι πόροι του ΠΔΕ που διατέθηκαν για έργα επισκευής και συντήρησης μειώθηκαν δραματικά από την κυβέρνηση της Ν.Δ., ενώ το πρόγραμμα «Φιλόδημος» όπως είναι γνωστό μετατράπηκε σε έναν ρουσφετολογικό μηχανισμό για την εξυπηρέτηση κομματικών/κυβερνητικών επιδιώξεων.

Εναν χρόνο πριν, το κυβερνητικό αφήγημα της Ν.Δ. υποστήριζε ότι υπήρξε καθυστέρηση από το υπουργείο Ναυτιλίας στην έγκριση του Πλαισίου Εργων Ανάπτυξης Λιμένα (ΠΕΑΛ) που είχε κατατεθεί τον Σεπτέμβριο του 2018 για τον λιμένα της Καμαριώτισσας.

Παρέλειψαν, βεβαίως, να αναφέρουν ότι η πρώτη συστηματική προσπάθεια για την ανάπτυξη σε μια λειτουργική βάση του λιμένα έγινε από τη διοίκηση του ΟΛΑ επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ με την κατάθεση του ΠΕΑΛ, όπως και το ότι η μελέτη αξιολογήθηκε τότε από τις υπηρεσίες του υπουργείου και έγιναν επισημάνσεις προς διόρθωση. Σήμερα, έναν χρόνο μετά τις σφοδρές επικρίσεις για καθυστερήσεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΕΑΛ του λιμένα Καμαριώτισσας δεν έχει εγκριθεί, ενώ άγνωστο παραμένει εάν από τον Ιούλιο του 2019 έχουν ενσωματωθεί οι σχετικές διορθώσεις ώστε να εγκριθεί.

Προς ιδιωτικοποίηση το λιμάνι Σαμοθράκης;
Εάν τα προηγούμενα επιχειρήματα εντάσσονται σε ένα πλαίσιο επικοινωνιακής κάλυψης των κυβερνητικών ευθυνών για το φιάσκο του 2019, σήμερα η πλέον σοβαρή αρνητική εξέλιξη για το λιμάνι είναι η επικείμενη ιδιωτικοποίηση του Οργανισμού Λιμένα Αλεξανδρούπολης (ΟΛΑ), του Οργανισμού δηλαδή που έχει την ευθύνη διαχείρισης των λιμενικών εγκαταστάσεων της Σαμοθράκης.

Ηδη το ΤΑΙΠΕΔ, υλοποιώντας την πολιτική της κυβέρνησης της Ν.Δ., δημοσίευσε πρόσκληση για την πώληση του 67% των μετοχών του ΟΛΑ. Μια επιλογή η οποία δημιουργεί έντονη ανησυχία αφού πρόκειται να περάσουν σε ιδιώτες λιμενικές εγκαταστάσεις μιας ακριτικής περιοχής οι οποίες διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο όπως και όλα τα λιμάνια του Θρακικού πελάγους στην αμυντική στρατηγική της χώρας και τα γενικότερα εθνικά ζητήματα και παρέχουν υπηρεσίες με στοιχεία κοινωνικού αγαθού.

Επίσης εγείρονται σοβαρά ερωτήματα για το μέλλον των λιμανιών της Σαμοθράκης. Για παράδειγμα, ποιος θα αναλάβει το κόστος της κατασκευής και συντήρησης των λιμενικών υποδομών που έχει ανάγκη το νησί; Θα το αναλάβει η ιδιωτική επιχείρηση που θα εξαγοράσει τον ΟΛΑ και αν ναι, γιατί να το κάνει αφού αντικειμενικά οι όποιες επενδύσεις δεν θα είναι κερδοφόρες; Μήπως η ίδια ιδιωτική επιχείρηση θα αναλάβει να διαχειριστεί δημόσιους πόρους που θα διατεθούν για τον σκοπό αυτό; Αν είναι έτσι, ποιος είναι ο λόγος που επιβάλλει την παράδοση σε ιδιώτη λιμενικών εγκαταστάσεων ενός ακριτικού νησιού στις οποίες μάλιστα δεν θα επενδύσει ούτε ένα ευρώ;

Εκτός αν η κυβέρνηση αποφασίσει να εξαιρέσει από τη νέα σύμβαση παραχώρησης με τον ιδιώτη τις λιμενικές εγκαταστάσεις της Σαμοθράκης. Σε αυτή την περίπτωση, θα πρέπει να δημιουργηθεί φορέας που θα διαχειρίζεται τα λιμάνια του νησιού, π.χ. δημοτικό λιμενικό γραφείο. Σε αυτήν την περίπτωση, το ερώτημα που προκύπτει είναι γιατί να αφαιρεθεί από έναν δημόσιο οργανισμό με τεχνογνωσία η διαχείριση των λιμένων και να ανατεθεί σε έναν φορέα που θα παρουσιάσει τις αντικειμενικές αδυναμίες των αντίστοιχων φορέων που διαχειρίζονται λιμενικές υποδομές ανά την Ελλάδα;

Η επικοινωνιακή διαχείριση τόσο των κυβερνητικών αστοχιών όσο και των νεοφιλελεύθερων πολιτικών δεν μπορεί να απαλλάξει την κυβέρνηση από την πραγματικότητα και τα αντικειμενικά ερωτήματα που δημιουργούνται. Στην περίπτωση της Σαμοθράκης, γι’ αυτά τα ερωτήματα ζητούνται πειστικές απαντήσεις.

Χρήστος Λαμπρίδης : Τέως γενικός γραμματέας Λιμένων, Λιμενικής Πολιτικής και Ναυτιλιακών Επενδύσεων του υπουργείου Ναυτιλίας

https://www.efsyn.gr/